Actueel
Er is vrijwel geen onderwerp dat zo vaak op de politieke agenda heeft gestaan als het ontslagrecht. En dan met name de ontslagvergoeding, ook wel Gouden Handdruk genoemd.Zeker de laatste jaren is er vanuit werkgeversland druk uitgeoefend om het ontslagrecht te versoepelen, maar steeds weer is de oorspronkelijke kern van het ontslagrecht gehandhaafd, namelijk een reële bescherming van de werknemer.
Als dan toch (on)gewenst een einde komt aan de arbeidsrelatie dan dienen de nadelige gevolgen hiervan correct te worden beperkt of geregeld. Denk aan werkloosheid of een nieuwe baan met minder perspectief.
In situaties van beëindiging kunnen werkgever en werknemer of hun respectievelijke belangenbehartigers een regeling of schikking overeenkomen over de wijze waarop het dienstverband eindigt.
De belangrijkste elementen hierbij zijn tijd, begeleiding en schadevergoeding. Partijen onderhandelen over deze zaken en als zij hier niet onderling uitkomen, dan wordt de zaak voorgelegd aan de Kantonrechter die een eventuele vergoeding kan toekennen.
Een misverstand is dat altijd recht zou bestaan op een ontslagvergoeding, echter dit is afhankelijk van de feiten en de omstandigheden en ter bepaling aan de Kantonrechter.
